vrijdag 1 november 2013

Bijna geslaagde skivakantie.                                                                                                                 Ik had me hier eigenlijk niet echt heel erg op verheugd als ik eerlijk ben, ik had er wel zin in enzo hoor, maar het was niet zo dat ik elke dag blij dacht: “yes, weer een dag dichter bij Oostenrijk”. Maar ik dacht gewoon dat et vast wel leuk zou zijn.

Aan de busreis ga ik niet heel veel woorden vuil maken want dat is niet erg belangrijk. Enige wat ik er over ga zeggen is dat het de leukste reis van 14 uur die ik heb meegemaakt. Toen we daar aankwamen gingen we eerst de koffers en spullen uit de bus halen. Toen dat gedaan was moesten we wachten tot we de kamer in mochten en dat duurde nogal lang dus hebben we ons daar eerst een uurtje ofzo verveeld. Nadat we de kamer hadden ingericht enzo gingen degene die al konden skiën of snowboarden dat ook al doen. Daar hoorde ik niet bij en bleef bij de jeugdherberg(zo heet dat volgens mij) samen met wat andere mensen die ik niet gingen. Was opzich niet heel saai, maar toch, ik ski liever dan een kamer inrichten en naar een klein dorpje gaan dat niks voorstelt. Volgende ochtend ging ik dan eindelijk voor de eerste keer skieën. Ik had er zin in, maar de ochtend ging niet helemaal goed: het begon nog wel aardig busreis ging goed kwam zonder problemen aan op de piste en wachtte tot die lessen begonnen. Toen de les begon merkte ik dat iemand per ongeluk mijn ski’s  had gepakt en ik die van haar, want toen ik ze aan wilde doen lukte dat niet want die ski’s waren te klein ingesteld. Ik moest ze dus opnieuw laten afstellen en dat duurde nogal lang en toen ik terug kwam was mijn groep al weg en ik kon ze ook niet meer vinden en heb die ochtend dus ook niet meer geskied. Dus dat was geen daverend begin van het skiën maarja kan gebeuren. Ik kon gelukkig wel meedoen met de middagles. Eerste les skiën was geen groot succes en met het vrij skiën viel ik ook om de tien meter. Ook niet echt goed voor je zelfvertrouwen en vond het eigenlijk ook niet echt erg toen we weer terug naar het hotel moesten.

Vanaf de tweede dag ging het beter en viel ik steeds minder, ik was nog steeds geen supergoede wintersporter maar ik liep ook niet meer echt voor schut. Ik werd elke dag een stukkie beter . Derde dag kregen we andere skileraar en met hem deden we wel leukere dingen. Met die eerste deden we heel vaak hetzelfde. Het was misschien niet heel goed dat we leukere dingen deden, want die ging ik bij vrij skiën ook doen en dat liep niet echt goed af. Laatste afdaling, makkelijkste piste, ik ging te hard over een heuveltje en ging vol op m’n plaat. Ik bleef eventjes liggen, want ik kon moeilijk ademhalen. Ik ging met de begeleiders naar een dokter, die me doorverwees naar een ziekenhuis. Na wat scans en foto’s bleek dat ik een scheurtje in mijn milt had opgelopen en daar moest blijven. Daar baalde ik nogal van Eerst zeiden ze drie of vier dagen, het werden er uiteindelijk tien. Drie dagen op de IC en zeven dagen op een normale kamer. Dus het einde van die skivakantie viel nogal tegen.